Κατούρα και εσύ όρθια! Μπορείς!

Πολλοί θα αναρωτιέστε τι είναι αυτό το μαραφέτι... Δεν θα σας κρατήσω πολύ σε αγωνία σας, προσωπικά όταν το είδα να το διαφημίζουν σε γνωστό περιοδικό με έπιασε σπαστικό! Λέω δεν μπορεί... κάποιο λάθος διαβάζω! Και έτρεξα αμέσως να το επιβεβαιώσω στο σαιτ που έδιναν κλικ εδώ πρόκειται για ένα χωνί το οποίο το βάζεις ανάμεσα στα πόδια σου και πλέον μπορείς και εσύ να κατουράς όρθια! Μα πες τε μου ποια ιδιοφυΐα το εφηύρε αυτό να του/της δώσω βατόμουρο! Πες μου γλυκιά μου γυναίκα πόσες φορές πήγες σε δημόσια τουαλέτα και υπήρχαν γύρω της πιτσιλιές; Πόσες φορές προσπάθησες να ισορροπήσεις πάνω στο καπάκι της λεκάνης φοβούμενη μην σαβουρντιχτείς; Ε ναι λοιπόν! Ήρθε η λύτρωσή σου σε αυτό το μικρό χωνί! Σαν διαφήμιση των προϊόντων του Ράδιου Αρβύλα μου ακούγεται! Και μη χειρότερα!

Απαισιοδοξία στο φουλ!

έχω χαθεί τελευταία αλλά η αλήθεια είναι πως δεν διανύω και την καλύτερη περίοδο της ζωής μου. Έχω κουραστεί, έχω απελπιστεί, έχω βρίσει, έχω θυμώσει μετά προσπαθώ να ανεβάσω την ψυχολογία μου αλλά τσάμπα κόπος. Κουράστηκα! να παρακαλώ τον καθένα να με έχει υπόψιν του για όποια δουλειά βρεθεί, κουράστηκα να με κοιτούν ρατσιστικά λόγω των κιλών μου όποτε πάω σε ένα μαγαζί για να ζητήσω δουλειά. Είναι δύσκολα εκεί έξω, μου το είχανε πει αλλά πίστευα πως κάνουνε λάθος. Πίστευα πως εγώ θα τα καταφέρω, ήμουν πολύ αισιόδοξη κάποτε, πλέον δεν έχει μείνει τίποτα μέσα μου. Πόσο άσχημα νιώθω κάθε φορά που πρέπει να πάρω τηλέφωνο στο νησί για να τους πω, "ήρθε η ΔΕΗ, το νερό κ.α." άχρηστος νιώθεις, να σε συντηρούν ακόμα οι δικοί σου και να περιμένεις το τηλεφώνημα ότι τα λεφτά μπήκαν.
Κάθε μέρα λέω να τα μαζέψω και να γυρίσω πίσω αλλά έτσι είναι σαν να παραδέχομαι την ήττα μου. Δεν ξέρω ποια θα είναι η συνέχεια και τι άλλο πρέπει να κάνω, μάλλον θα αρχίσω να μοιράζω το βιογραφικό μου σαν διαφημιστικό φυλλάδιο, κάτι ήξερε το mega!

Ας βοηθήσουμε τον μικρό Παναγιωτάκη!

O μικρός Παναγιωτάκης, ειναι ενα μωρό 8 μηνών, που βρίσκεται αυτή την στιγμή σ' ένα δωμάτιο του νοσοκομείου ΠΑΙΔΩΝ με ενα βαρύ χολοστατικό σύνδρομο και χρείζει άμεση μεταφορά στο εξωτερικό για να υποβληθεί σε ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ.

Τα οικονομικά μέσα των γονίων του & η βοήθεια του κράτους είναι σχεδόν ανύπαρκτη, στο χερι μας ειναι λοιπόν να βοηθήσουμε ενα παιδί να μεγαλώσει φυσιολογικά και να του δώσουμε την ευκαιρία να ΖΗΣΕΙ!!!

Οι γονείς του Παναγιωτάκη ζουν στην αγωνία για την ζωη του μικρού τους άγγελου... γεμάτοι κουράγιο και θέληση να πολεμίσουν για να δούνε το παιδί τους να μεγαλώνει. Ειναι ανθρώπινο χρέος μας να προσφέρουμε με όποιο τρόπο μπορούμε, για να χαμογελάσει και πάλι ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ ΜΑΣ.

Για αυτο παρακαλούμε όποιος μπορεί να βοηθήσει είτε οικονομικά είτε γραφειοκρατικά ας επικοινωνήσει στο: 698/89.25.289 (Mαρια μητέρα).

* ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 340 01 03 6497 11

Όνομα: Scutari Maria

ΙΒΑΝ: GR95 0430 8620 0034 0010 3649 711 bic:ABGRGRAA
* ALPHA BANK: 396-002101-024157

IBAN: GR69 0140 3960 3960 0210 1024 157

Tηλέφωνα επικοινωνίας:
*Aγγελική: 693/72.06.950

*Γωγώ: 694/90.05.983

*Δέσποινα: 694/88.31.702

*Tζένη: 698/00.52.342 (Θεία μικρού Παναγιώτη).

OTI XΡEIAΣTEITΕ KAΛEΣTE ΣTA ΠAΡAΠANΩ THΛEΦΩNA!!!

ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΚΑΛΕΣΤΕ:

Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία"

B' ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ - 210 74 67 417

Η ομάδα στο facebook εδώ
Ας βοηθήσουμε όλοι αυτό το μικρό αγγελούδι, μας χρειάζεται όλους, διαδώστε το!

Hobbies

Σε προηγούμενο ποστ σας είχα δείξει το παζλ που είχαμε ξεκινήσει. Συνολικά χρειαστήκαμε 4 μέρες για να το ολοκληρώσουμε και τώρα εδώ και 2 εβδομάδες περίπου το έχουμε στο τραπέζι και κάθετε μέχρι να αξιωθούμε να πάρουμε ένα καδράκι για να το κρεμάσουμε. Ιδού!
Σήμερα παραλάβαμε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι "Dawn under" από Αγγλία που ομολογώ, φάγαμε τον κόσμο να το βρούμε αφού στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Το πρωτοπαίξαμε σε μια καφετέρια με επιτραπέζια παιχνίδια και μας άρεσε τόσο πολύ που όταν ρωτήσαμε τον ιδιοκτήτη που μπορούμε να το βρούμε μας απαντούσε με υπεκφυγές του τύπου "το έφερε ένας γνωστό μου". Ψάχναμε στο e-bay αλλά δεν υπήρχε, στο amazon δεν το έστελναν Ελλάδα και τελικά το βρήκαμε σε ένα γερμανικό site που με τα λίγα γερμανικά που ξέρω προσπαθούσαμε να βγάλουμε άκρη. Δυστυχώς το παιχνίδι όμως ήταν out of stock οπότε άντε πάλι από την αρχή. Μετά πολλά χιλιόπαρακαλέσαμε τον πωλητή από το amazon να μας το στείλει και σήμερα το είχαμε στα χέρια μας. Φυσικά η χαρά μου όπως και η ανυπομονησία μου ήταν μεγάλη. Παρακάτω μερικές εικόνες


Σκοπός του παιχνιδιού είναι να ξεφορτωθείς πρώτος τα βαμπίρ που έχεις στα χέρια σου και να τα βάλεις μέσα στους τάφους αντίστοιχα με το χρώμα τους. το θέμα είναι ότι δεν ξέρεις τι χρώμα είναι ο κάθε τάφος και έτσι θα πρέπει να θυμάσαι κάθε φορά που ανοίγει ένας παίχτης το χρώμα που άνοιξε. ok ναι δέχομαι πως αν και προορίζεται για παιδιά από 6+ ακούγεται λίγο μακάβριο το όλο θέμα με τους τάφους και τα βαμπίρ αλλά για μεγάλα παιδιά σαν εμάς έχει πλάκα.
Τέλος σας βάζω το παρακάτω τραγούδι που τις τελευταίες μέρες το ακούω και το τραγουδάω συνέχεια!!! τρελό κόλλημα μα ποια δεν θα ήθελε Want you to make me feel like I'm the only girl in the world.... Καλό Μήνα!!

Η αγάπη άργησε μια μέρα...

Πρόκειται για μια βραβευμένη σειρά που στα τηλεοπτικά βραβεία πρόσωπα του 1997, απέσπασε συνολικά 11 βραβεία! Ήμουν παιδάκι όταν τις Δευτέρες καθόμασταν μαζί με την μητέρα μου και την αδερφή μου για να την παρακολουθήσουμε στην ΕΤ1, θυμάμαι σαν παιδί με είχε σημαδέψει και ήταν πολλά πράγματα που δεν καταλάβαινα λόγω του νεαρού της ηλικίας μου. Αργότερα στο γυμνάσιο μια μέρα που "σκάλιζα" στη βιβλιοθήκη του σχολείου ποιο βιβλίο θα ήταν το επόμενο που θα δανειστώ έπεσε στα χέρια μου το συγκεκριμένο! Θυμάμαι την καθηγήτρια μου να λέει "αμάν βρε Ελένη, αυτό το βιβλίο είναι σαν να ανοίγεις ταφόπλακα και να μπαίνεις μέσα" παρόλαυτά εγώ το ρούφηξα μέσα σε ένα απόγευμα! (άμα τα μαθήματα μου τα διάβαζα όπως τα εξωσχολικά βιβλία τώρα θα ήμουν επιστήμονας). Καθώς περνούσαν τα χρόνια και μπήκα στο "τρυπάκι" να κατεβάζω ταινίες και σειρές, έψαχνα για την συγκεκριμένη σειρά αλλά δεν μπορούσα να τη βρω πουθενά, τυχαία εχτές στο youtube εντόπισα διάφορες σκηνές και είπα να δω μήπως υπάρχει πουθενά. Για καλή μου τύχη την βρήκα και την κατέβασα και είμαι πολύ χαρούμενη, έχω δει τα 4 πρώτα επεισόδια το ένα πίσω από το άλλο και συνεχίζω ακάθεκτη.
Μερικά λόγια για την υπόθεση του έργου, Ο Μιχαήλ Φτενούδος, ένας αυταρχικός πάτερ-φαμίλιας, αργοπεθαίνει στα χρόνια της Κατοχής. Στα υπόγεια του σπιτιού του κρύβεται ο Αντόνιο, ένας Ιταλός αντιφασίστας με τον οποίο είναι ερωτευμένη η μικρότερη κόρη του, η Ερατώ. Όταν η Ερατώ μένει έγκυος, η μητέρα της φυγαδεύει τον Ιταλό και αποφασίζει να παρουσιάσει το παιδί ως δικό της προκειμένου να αποφευχθεί η οικογενειακή τραγωδία και η κοινωνική κατακραυγή. Το βιβλίο είναι γραμμένο από την Λιλή Ζωγράφου και σκηνοθέτης της σειράς ήταν ο Κώστας Κουτσομύτης. Να σημειωθεί πως παίζουν αξιόλογοι ηθοποιοί όπως Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Τάνια Τρύπη, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Μηνάς Χατζησάββας κ.α. Όσοι δεν γνωρίζουν τη σειρά ή το βιβλίο σας το προτείνω ανεπιφύλακτα πρόκειται για πολύ δυνατό σενάριο με απίστευτα κουστούμια, σκηνικά και με απίστευτες ερμηνείες.

Βραβειάκι!

Η Αγγελική Ν μου έδωσε βραβειάκι από το όμορφο blog της. Την ευχαριστώ πολύ και εγώ τώρα με τη σειρά μου θα το δώσω σε άλλους 10 blogger.

Στον kevin για να του δώσω δύναμη και κουράγιο!

Στην Γιαγιά Αντιγόνη για τις όμορφες ιστορίες της.

Στην A pink dreamer για να συνεχίσει να μας μαγεύει όλους με τα όμορφα μαγικά της.

Στον the commentator για να τονώσω το ηθικό του!

Στην fortounata για το μεράκι της.

Στην Pansofix για τις λαχταριστές συνταγές που μας δίνει.

Στο Marouli γιατί οι αναρτήσεις τις μου θυμίζουν μια παλιά μου φίλη.

Στην Λία με την ευχή να γεννήσει ένα γερό μωράκι!

Στην Magda^_^ που κάθε φορά ζηλεύω τις κατασκευές της!

και τέλος στην Μοντέρνα Σταχτοπούτα που μας κρατάει ενήμερες και τις τελευταίες τάσεις της μόδας.

Τώρα το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δεχτείτε το δωράκι και με την σειρά σας να το χαρίσετε σε άλλους 10 μπλόγκερ.

Επιστροφή

Καταρχήν να ευχηθώ σε όλους σας Καλή Χρονιά και εύχομαι τις γιορτές να περάσατε πολύ πολύ όμορφα! Όπως είχα αναφέρει και σε παλιότερο ποστ τα Χριστούγεννα ήμουν στο νησί μου τη Λήμνο και για πρωτοχρονιά στο νησί του φίλου μου τη Λέσβο, περάσαμε πολύ όμορφα και μακάρι να κρατούσε κι άλλο!
Επιστρέψαμε Θεσσαλονίκη την Δευτέρα το μεσημέρι μετά από πολύωρο ταξίδι με το καράβι ολίγον άυπνοι αλλά και ζαβλακωμένοι αλλά όλη την υπόλοιπη μέρα κοιμόμασταν και έτσι ήρθαμε στα καλά μας.
Σήμερα με τον Γιώργη μου ξεκινήσαμε να φτιάξουμε ένα παζλ 1000 κομματιών, όπου απεικονίζει τον Πίνακα του Έντβαρτ Μουνκ την "κραυγή"

αφού ξεχωρίσαμε τα κομμάτια του περιγράμματος

προχωρήσαμε στην ένωση τους

και στην συνέχεια το δύσκολο κομμάτι, το γέμισμα,

όπου χωρίσαμε σε σχήμα και χρώμα τα κομμάτια για την καλύτερη διευκόλυνση μας. Έχει ξεκινήσει και ένα παιχνιδάκι μεταξύ μας για το ποιος θα βρει τα πιο πολλά κομμάτια χιχι Ο Γιώργος κάνει την μεριά με το πράσινο χρώμα και εγώ την κόκκινη, καθόλου άσχημα για πρώτη μέρα ε?