8 Οκτωβρίου 1912

Η αυριανή μέρα για το νησί είναι σημαδιακή, συμπληρώνεται ένας αιώνας από την ημέρα που έγινε η έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων, ο Ελληνικός Στρατός υπό τις εντολές του Ναύαρχου Παύλου Κουντουριώτη με το θωρηκτό Αβέρωφ ελευθερώνει το νησί της Λήμνου. Την επόμενη ημέρα, κάτω από τους χαιρετιστήριους κανονιοβολισμούς των ελληνικών θωρηκτών, υψώνεται στο Κάστρο η ελληνική σημαία. Η απελευθέρωση της Λήμνου και η χρήση του κόλπου του Μούδρου ως ορμητηρίου του Ελληνικού στόλου, σημάνει το τέλος της Τουρκικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και την απαρχή του Λυτρωτικού Αγώνα για τη Βόρεια Ελλάδα. Έτσι αύριο θα έχουμε παρελάσεις μαθητικές και στρατιωτικές καθώς και άλλες εκδηλώσεις που έχουν οργανωθεί από το Δήμο το τριήμερο αυτό με αποκορύφωση την αυριανή μέρα. Τριήμερο λοιπόν για εμάς του Λημνιούς!! Και θα δω να το χαρώ όσο καλύτερα γίνεται!! Φιλιά Πολλά!

25 + σήμερα...

...για να κοιμηθούμε αγκαλιά ξένοιαστοι ξανά! Να μπερδευτούν τα όνειρα μας... όπως τότε στη Θεσσαλονίκη... Πέρασε ο καιρός μωρό μου! Από εδώ και πέρα τα βράδια θα είναι πια δικά μας! Δεν θα σε μοιράζομαι άλλο με τις σκοπιές και τις υπηρεσίες. Δάκρυα χαράς και λύτρωσης... Ανυπομονώ για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν...

Σαλιακ

Θα αναρωτιέσαι φίλε μου αναγνώστη τι είναι το σαλιάκ, λοιπόν διάβαζε να μαθαίνεις!
Σαλιάκ εδώ στο νησί λέμε το σαλιγκάρι που βγαίνει με τα πρωτοβρόχια.
Μόλις ρίξει την πρώτη βροχή του Σεπτέμβρη βγαίνουν όλοι οι χωριανοί να μαζέψουν σαλιακ για να τους μαγειρέψουν.
Ακούγεται αηδία το όλο θέμα, "Μα πως τα τρώτε;"  "Και τρώγεται τώρα αυτό το πράγμα;" αλλά σας πληροφορώ ότι είναι πολύ νόστιμοι! Με το κρεμμυδάκι τους.. την πατατούλα τους.. άλλο πράμα σας λέω.
Πάρτε και φώτο για τα πειστήρια

Για να φτάσει όμως έτσι στο πιάτο μας έχει μια μεγάλη διαδικασία που για να είμαι ειλικρινής δεν την ξέρω με λεπτομέρειες μιας και αυτό το έχει αναλάβει η γιαγιά. Κοπιάστε να σας φιλέψουμε!

Γιούχου!

ΖΩ....

.......ΑΝΑΠΝΕΩ......

....ΥΠΑΡΧΩ.....

έχω πεθάνει στη δουλειά!

Είναι μακριά ο Σεπτέμβρης;;;

Αν δεν μου δώσουν άδεια τουλάχιστον 7 μέρες θα την πάρω μόνη μου για πάντα!

Στη θάλασσα...

Έχω μέρες να φανώ... το ξέρω...

Παραυτά μπήκα να ενημερώσω πως πάω Θ Α Λ Α Σ Σ Α!!! και δεν θα γυρίσω μέχρι να δω σημάδι από το μαγιό!

Αυτά!

Έσκασα η γυναίκα! Μπαΐλντισα!

Θα επιστρέψω με φωτογραφίες από το πάρτι έκπληξη που μου οργάνωσαν!

Μέχρι τότε... να είστε καλάααα!!!!

Θέλω πίσω....

...τα Καλοκαίρια μου!

Μου λείπουν τα Καλοκαίρια που ήμουν παιδάκι. Τότε το Καλοκαίρι= ξενοιασιά.

Έκλειναν τα σχολεία και εγώ έφευγα στο χωριό στη γιαγιά και στον παππού. Μου άρεσε να ξυπνώ το πρωί μαζί τους για να πάμε να αρμέξουμε τα πρόβατα εγώ παρλούσα και ο παππούς άρμεγε. Φώναζα τις κότες "πρικα πρικα πρικα πρίκουυυυ" για να τις ταΐσω. Μετά μπαίναμε στο χωράφι να δούμε ποια μπαξαβανικά είναι έτοιμα για να τα κόψουμε. Ο παππούς μου όταν έβγαινε το πρώτο αγγουράκι δεν το έκοβε και περίμενε εμένα να πάω να το κόψω, το φύλαγε σαν κόρη οφθαλμού. Ώρα του καλή εκεί που είναι...

Όταν ερχόταν το μεσημέρι καθόμασταν κάτω από τα δέντρα στη δροσιά για να δροσιστούμε και να τσιμπήσουμε κάτι. Αγγουράκι, ντοματούλες, ελιές, αυγουλάκι και ψωμάκι ήταν το μεσημεριανό μας, παίρναμε και τη μεσημεριανή μας σιέστα μέχρι να πέσει ο ήλιος. Ωραία χρόνια!! Το βραδάκι μου δίνε η γιαγιά μου 100 δρχμ να πάω να πάρω ηλιόσπορους από τον "Μήτσο¨ και μαζί με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς τα τρώγαμε όλα μαζί. Αν με ρωτήσεις τι άρωμα έχουν τα παιδικά μου χρόνια θα σου απαντήσω "ρίγανη και θυμάρι". Τριγύριζα μέσα στα χωράφια ξένοιαστη και δεν με ένοιαζε τίποτα!

Όταν άρχισα να βαριέμαι στο χωριό πήγαινα στο χωριό της θείας μου που ερχόταν από τη Γερμανία για να περάσει το Καλοκαίρι στο νησί. Εκεί τα πράγματα ήταν πιο εντυπωσιακά, εκεί με καλομαθαίνανε, ήμασταν σχεδόν όλη μέρα στη θάλασσα... τι άλλο θέλει ένα παιδί.. το ψυγείο θυμάμαι ήταν γεμάτο σοκολάτες και βλακειούλες, ότι τραβούσε η καρδιά μου άνοιγα το ψυγείο και το πέρνα! Χατήρι δεν μου χαλούσαν!

Κάπως έτσι πέρασα στην εφηβεία όπου τα ενδιαφέροντα άλλαξαν και σταμάτησα τις βίζιτες στα χωριά. Θυμάμαι το Καλοκαίρι που τελείωσα το λύκειο και έδωσα τις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν απέχουν πολλά χρόνια από τότε αλλά σίγουρα το νοσταλγώ! Υπήρχε μια αβεβαιότητα για το μέλλον... που θα είμαι.. τι θα σπουδάσω... το μόνο σίγουρο όμως ήταν ότι θα έφευγα επιτέλους από το νησί.

Δούλευα πολλές ώρες τότε αλλά δεν υπήρχε βράδυ να μην βγω. Διασκέδαζα, φλέρταρα, γούσταρα! Κάναμε νυχτερινό μπάνιο στη θάλασσα και μας άρεσε τόσο πολύ. Γυρνούσα το πρωί σπίτι, οι γονείς μου έφευγαν για τη δουλειά και εγώ πήγαινα για ύπνο. Κούνημα κεφαλιού επιδοκιμασίας από τους γονείς μου κάθε πρωί για το τι θα κάνουν με αυτό το παιδί...

Και έρχομαι στο σήμερα... Που οι ρυθμοί μου έχουν πέσει και διασκεδάζω με τα πιο απλά...

Να καθίσω στο μπαλκονάκι μου, να βάλω μουσικούλα και να αγναντεύω το φεγγάρι και τη θάλασσα.. Να διαβάσω ένα καλό βιβλίο... Να ρθω να διαβάσω εσάς και τα νέα σας...

Δεν έχω κάπου να καταλήξω καπου με αυτό το κείμενο... ήταν κάποιες σκέψεις που τις σκέφτομαι τις τελευταίες μέρες. Αναμνήσεις..

Ειδικά τους παππούδες μου τελευταία τους αναζητώ πολύ. Μου λείπουν. Είμαι σίγουρη όμως ότι είναι καλά εκεί που είναι.

Φιλιά Πολλά!

Μπλογκοπαίχνιδο

Ο καλός μου ο ασωτούλης με κάλεσε σε παιχνιδοκατάσταση!
Πρέπει λέει να μπω εδώ και εδώ και να βρω πιο ήταν NO1 τραγούδι την εβδομάδα που γεννήθηκα σε Αμερική και Μεγάλη Βρετανία!

Λοιπόν για να δούμε, για την Μεγάλη Βρετανία το σουξεδάκι που ήταν hit είναι το


και για την Αμερική το


Μάλιστα, ενδιαφέρον το πρώτο, έτσι εξηγείται η ρομαντική μου φύση. όσο για το δεύτερο δεν το γνωρίζω το τραγουδάκι! Λυπάμαι!

Τώρα με τη σειρά μου πρέπει να καλέσω κάποιους άλλους μπλόγκερ για να το παίξουν με τη σειρά τους (το παιχνίδι πάντα!)

Λοιπόν καλώ τους

koueen

Αθηνά και την παρέα της!

Ρασκόλνικωφ

tremens

Georgina Kassavetes

ΕΚΦΡΑΣΟΥ

Δεν δέχομαι άρνηση!!

Φιλιάαααααααααα