Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

Η αγάπη άργησε μια μέρα...


Πρόκειται για μια βραβευμένη σειρά που στα τηλεοπτικά βραβεία πρόσωπα του 1997, απέσπασε συνολικά 11 βραβεία! Ήμουν παιδάκι όταν τις Δευτέρες καθόμασταν μαζί με την μητέρα μου και την αδερφή μου για να την παρακολουθήσουμε στην ΕΤ1, θυμάμαι σαν παιδί με είχε σημαδέψει και ήταν πολλά πράγματα που δεν καταλάβαινα λόγω του νεαρού της ηλικίας μου. Αργότερα στο γυμνάσιο μια μέρα που "σκάλιζα" στη βιβλιοθήκη του σχολείου ποιο βιβλίο θα ήταν το επόμενο που θα δανειστώ έπεσε στα χέρια μου το συγκεκριμένο! Θυμάμαι την καθηγήτρια μου να λέει "αμάν βρε Ελένη, αυτό το βιβλίο είναι σαν να ανοίγεις ταφόπλακα και να μπαίνεις μέσα" παρόλαυτά εγώ το ρούφηξα μέσα σε ένα απόγευμα! (άμα τα μαθήματα μου τα διάβαζα όπως τα εξωσχολικά βιβλία τώρα θα ήμουν επιστήμονας). Καθώς περνούσαν τα χρόνια και μπήκα στο "τρυπάκι" να κατεβάζω ταινίες και σειρές, έψαχνα για την συγκεκριμένη σειρά αλλά δεν μπορούσα να τη βρω πουθενά, τυχαία εχτές στο youtube εντόπισα διάφορες σκηνές και είπα να δω μήπως υπάρχει πουθενά. Για καλή μου τύχη την βρήκα και την κατέβασα και είμαι πολύ χαρούμενη, έχω δει τα 4 πρώτα επεισόδια το ένα πίσω από το άλλο και συνεχίζω ακάθεκτη.
Μερικά λόγια για την υπόθεση του έργου, Ο Μιχαήλ Φτενούδος, ένας αυταρχικός πάτερ-φαμίλιας, αργοπεθαίνει στα χρόνια της Κατοχής. Στα υπόγεια του σπιτιού του κρύβεται ο Αντόνιο, ένας Ιταλός αντιφασίστας με τον οποίο είναι ερωτευμένη η μικρότερη κόρη του, η Ερατώ. Όταν η Ερατώ μένει έγκυος, η μητέρα της φυγαδεύει τον Ιταλό και αποφασίζει να παρουσιάσει το παιδί ως δικό της προκειμένου να αποφευχθεί η οικογενειακή τραγωδία και η κοινωνική κατακραυγή. Το βιβλίο είναι γραμμένο από την Λιλή Ζωγράφου και σκηνοθέτης της σειράς ήταν ο Κώστας Κουτσομύτης. Να σημειωθεί πως παίζουν αξιόλογοι ηθοποιοί όπως Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Τάνια Τρύπη, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Μηνάς Χατζησάββας κ.α. Όσοι δεν γνωρίζουν τη σειρά ή το βιβλίο σας το προτείνω ανεπιφύλακτα πρόκειται για πολύ δυνατό σενάριο με απίστευτα κουστούμια, σκηνικά και με απίστευτες ερμηνείες.

Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011

Βραβειάκι!


Η Αγγελική Ν μου έδωσε βραβειάκι από το όμορφο blog της. Την ευχαριστώ πολύ και εγώ τώρα με τη σειρά μου θα το δώσω σε άλλους 10 blogger.

Στον kevin για να του δώσω δύναμη και κουράγιο!

Στην Γιαγιά Αντιγόνη για τις όμορφες ιστορίες της.

Στην A pink dreamer για να συνεχίσει να μας μαγεύει όλους με τα όμορφα μαγικά της.

Στον the commentator για να τονώσω το ηθικό του!

Στην fortounata για το μεράκι της.

Στην Pansofix για τις λαχταριστές συνταγές που μας δίνει.

Στο Marouli γιατί οι αναρτήσεις τις μου θυμίζουν μια παλιά μου φίλη.

Στην Λία με την ευχή να γεννήσει ένα γερό μωράκι!

Στην Magda^_^ που κάθε φορά ζηλεύω τις κατασκευές της!

και τέλος στην Μοντέρνα Σταχτοπούτα που μας κρατάει ενήμερες και τις τελευταίες τάσεις της μόδας.

Τώρα το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δεχτείτε το δωράκι και με την σειρά σας να το χαρίσετε σε άλλους 10 μπλόγκερ.

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Επιστροφή

Καταρχήν να ευχηθώ σε όλους σας Καλή Χρονιά και εύχομαι τις γιορτές να περάσατε πολύ πολύ όμορφα! Όπως είχα αναφέρει και σε παλιότερο ποστ τα Χριστούγεννα ήμουν στο νησί μου τη Λήμνο και για πρωτοχρονιά στο νησί του φίλου μου τη Λέσβο, περάσαμε πολύ όμορφα και μακάρι να κρατούσε κι άλλο!
Επιστρέψαμε Θεσσαλονίκη την Δευτέρα το μεσημέρι μετά από πολύωρο ταξίδι με το καράβι ολίγον άυπνοι αλλά και ζαβλακωμένοι αλλά όλη την υπόλοιπη μέρα κοιμόμασταν και έτσι ήρθαμε στα καλά μας.
Σήμερα με τον Γιώργη μου ξεκινήσαμε να φτιάξουμε ένα παζλ 1000 κομματιών, όπου απεικονίζει τον Πίνακα του Έντβαρτ Μουνκ την "κραυγή"

αφού ξεχωρίσαμε τα κομμάτια του περιγράμματος

προχωρήσαμε στην ένωση τους

και στην συνέχεια το δύσκολο κομμάτι, το γέμισμα,

όπου χωρίσαμε σε σχήμα και χρώμα τα κομμάτια για την καλύτερη διευκόλυνση μας. Έχει ξεκινήσει και ένα παιχνιδάκι μεταξύ μας για το ποιος θα βρει τα πιο πολλά κομμάτια χιχι Ο Γιώργος κάνει την μεριά με το πράσινο χρώμα και εγώ την κόκκινη, καθόλου άσχημα για πρώτη μέρα ε?

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

Τελική Ευθεία


Πέρασαν 2,5 μήνες περίπου από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα τα μαθήματα braille και μου φαίνεται σαν χθες! Δεν κατάλαβα πότε πέρασε ο καιρός, βλέπετε το άγχος που μου είχε δημιουργηθεί όλο αυτό τον καιρό δεν με άφησε να τα απολαύσω όπως ήθελα. Αύριο είναι οι τελικές εξετάσεις για την απόκτηση του πτυχίου, η εξέταση αποτελείται από 2 μέρη. Στο πρώτο μέρος θα μας δοθεί ένα κείμενο βλεπόντων και θα πρέπει μέσα σε 20 λεπτά να το γράψουμε σε braille. Στο δεύτερο μέρος θα μας δοθεί ένα κείμενο σε μορφή braille ,περίπου 15 σειρές, και θα πρέπει να το μεταφράσουμε σε βλεπόντων μέσα σε 10 λεπτά. Το δεύτερο μέρος με δυσκολεύει αρκετά και είναι και αυτό που με έχει αγχώσει λιγάκι. Είμαι όμως αισιόδοξη πως όλα θα πάνε καλά!
Και φυσικά δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στις διακοπές των Χριστουγέννων όπου έχουμε κανονίσει για τα Χριστούγεννα να είμαστε στο νησί μου, την Λήμνο, και για την Πρωτοχρονιά θα πάμε στο νησί του Γιώργη μου, την Λέσβο. Η αναχώρηση αρχικά είχαμε κανονίσει να γίνει από Θεσσαλονίκη στις 17/12 αλλά τελικά το καράβι της γραμμής αποφασίσανε να το κάνουνε service, αν είναι δυνατόν μέσα στις γιορτές!! Οπότε η επόμενη λύση ήταν να αναχωρήσουμε από Καβάλα αλλά ούτε αυτό μας έκατσε, καθώς το πλοίο που έκανε εκείνο το δρομολόγιο χάλασε και το πήγανε και αυτό για service! Μια εβδομάδα ολόκληρη περιμέναμε να δούμε τι θα απογίνει με τα σαπιοκάραβα που μας βάζουν μιας και τα αεροπορικά εισιτήρια για το ακριτικό μας νησί αξίζουν μια περιουσία, άλλο θέμα αυτό αναλύεται κάποια άλλη στιγμή, και τελικά σήμερα μάθαμε πως η εταιρία της Νελ μας "λυπήθηκε" και είπε να βάλει ένα δρομολόγιο από Καβάλα για Λήμνο στις 18/12. Ευχηθείτε μου καλοί μου αναγνώστες να μην πάθει τίποτα το ένα και μοναδικό καραβάκι που μας βάλανε και να μπορέσουμε να φτάσουμε στο νησάκι μας πριν τις γιορτές! Αυτά τραβάμε κάθε φορά, βλέπετε εμείς στο βόρειο Αιγαίο είμαστε από άλλη "πάστα" και δεν μας αξίζουν νέα και σύγχρονα καράβια όπως στο Νότιο Αιγαίο. Αυτιά που θέλουν τράβηγμα!!!
Τέλος άκουσα πως αύριο θα πέσουν χιόνια!!! Βρε λέτε να ξυπνήσω το πρωί και να είναι όλα άσπρα???

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Ζηλεύω...

Μιλούσα πριν λίγη ώρα με μια φίλη μου από την Αθήνα και με χαρά μου ανακοίνωσε πως εκεί χιονίζει!!! Όχι δεν το δέχομαι! Μα είναι δυνατόν;;; Εγώ να είμαι στα Βόρεια και να χιονίζει στα νότια?? δεν πάμε καλάαααα!! Να πω την αλήθεια έχω σκάσει από την ζήλια μου! Μ' αρέσει το χιόνι! Κάνω σαν μικρό παιδί και κάθε Χειμώνα εύχομαι να δω ξανά λίγο από εκείνο το χιόνι που έζησα όταν ήμουν παιδί. Έλα βρε χιονάκι και λίγο προς τα εμάς ε; φανταστικό χιονάκι;;

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

Φρονιμεύω!


Υποφέρω! Ναι υποφέρω! Σε ποιον να το πω και να με πιστέψει! Που καυχιόμουν πως όταν βγήκε ο αριστερός φρονιμίτης σχεδόν δεν το κατάλαβα καν και τώρα ο δεξής με έχει πεθάνει! Έχει πάει 4 το πρωί και εγώ αδυνατώ να κοιμηθώ, άτιμο πράγμα ο πονόδοντος! Το δεξί μου μάγουλο έχει μουδιάσει λες και έχω φάει σφαλιάρα, πριν λίγο αποφάσισα να πάρω παυσίπονο μήπως και νιώσω καλύτερα, δεν παλεύεται η κατάσταση αλλιώς. Έκανα και μια γρήγορη αναζήτηση στο google για παραπάνω πληροφορίες επί του θέματος, τι το ήθελα η Χριστιανή? Παραπάνω πανικοβλήθηκα με αυτά που διάβασα... απαπαπαπα όπως λέει και το λαϊκό άσμα δεν είμαι εγώ για τέτοια! Απαιτώ μέχρι αύριο το θέμα να έχει λήξη διαφορετικά αγαπητέ μου φρονιμίτη πολύ φοβάμαι πως θα έχουμε άσχημα ξεμπερδέματα! Μα τώρα βρήκα και εγώ να φρονιμέψω???

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

Κυριακάτικο Απόγευμα


Το σημερινό Κυριακάτικο απόγευμα αποφάσισα να το περάσω όπως δείχνω στη φωτογραφία.
Αφού ο καιρός συνεχίζει να έχει το χαβά του αποφάσισα να πάω στα ικέα και να πάρω αγαπημένα αρωματικά κεράκια για να φτιάξω λίγο την ατμόσφαιρα στο σπίτι μήπως και σιγά σιγά μπούμε στο feeling των Χριστουγέννων. Φυσικά συντροφιά μου είχα το καινούριο βιβλίο της αγαπημένης Λένα Μαντά με τίτλο "Δεν μπορεί...Θα στρώσει..." όπου σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω μερικά λόγια. Πρόκειται για αυτοτελή διηγήματα και το σημαντικότερο απ όλα είναι πως όλα τα έσοδα του εκδότη και της συγγραφέως θα διατεθούν για την υποστήριξη του μη κερδοσκοπικού οργανισμού ΚΕΘΕΑ-ΔΙΑΒΑΣΗ. Φυσικά επιβραβεύω αυτή την κίνηση γιατί στις μέρες μας η μεγαλοκαρδία εκλείπει. Περισσότερα για το βιβλίο αλλά και για τη συγγραφέα μπορείτε να διαβάσετε εδώ
Ευτυχώς με τα μαθήματα braille όλα πάνε πολύ καλύτερα και έχουν μείνει 4 μαθήματα ακόμα για να μπούμε στην τελική ευθεία των εξετάσεων! Πραγματικά ανυπομονώ!!
Την Παρασκευή πήγα και μια βόλτα από την σχολή μου για να πάρω το πτυχίο μου επιτέλους!!! Τα συναισθήματα ανάμεικτα γιατί ενώ είχα το πτυχίο στα χέρια μου αναρωτιόμουν, άραγε θα μπορέσω να το χρησιμοποιήσω ποτέ?
Τέλος εύχομαι να έχετε μια όμορφη εβδομάδα!!