Σαλιακ

Θα αναρωτιέσαι φίλε μου αναγνώστη τι είναι το σαλιάκ, λοιπόν διάβαζε να μαθαίνεις!
Σαλιάκ εδώ στο νησί λέμε το σαλιγκάρι που βγαίνει με τα πρωτοβρόχια.
Μόλις ρίξει την πρώτη βροχή του Σεπτέμβρη βγαίνουν όλοι οι χωριανοί να μαζέψουν σαλιακ για να τους μαγειρέψουν.
Ακούγεται αηδία το όλο θέμα, "Μα πως τα τρώτε;"  "Και τρώγεται τώρα αυτό το πράγμα;" αλλά σας πληροφορώ ότι είναι πολύ νόστιμοι! Με το κρεμμυδάκι τους.. την πατατούλα τους.. άλλο πράμα σας λέω.
Πάρτε και φώτο για τα πειστήρια

Για να φτάσει όμως έτσι στο πιάτο μας έχει μια μεγάλη διαδικασία που για να είμαι ειλικρινής δεν την ξέρω με λεπτομέρειες μιας και αυτό το έχει αναλάβει η γιαγιά. Κοπιάστε να σας φιλέψουμε!

Γιούχου!

ΖΩ....

.......ΑΝΑΠΝΕΩ......

....ΥΠΑΡΧΩ.....

έχω πεθάνει στη δουλειά!

Είναι μακριά ο Σεπτέμβρης;;;

Αν δεν μου δώσουν άδεια τουλάχιστον 7 μέρες θα την πάρω μόνη μου για πάντα!

Στη θάλασσα...

Έχω μέρες να φανώ... το ξέρω...

Παραυτά μπήκα να ενημερώσω πως πάω Θ Α Λ Α Σ Σ Α!!! και δεν θα γυρίσω μέχρι να δω σημάδι από το μαγιό!

Αυτά!

Έσκασα η γυναίκα! Μπαΐλντισα!

Θα επιστρέψω με φωτογραφίες από το πάρτι έκπληξη που μου οργάνωσαν!

Μέχρι τότε... να είστε καλάααα!!!!

Θέλω πίσω....

...τα Καλοκαίρια μου!

Μου λείπουν τα Καλοκαίρια που ήμουν παιδάκι. Τότε το Καλοκαίρι= ξενοιασιά.

Έκλειναν τα σχολεία και εγώ έφευγα στο χωριό στη γιαγιά και στον παππού. Μου άρεσε να ξυπνώ το πρωί μαζί τους για να πάμε να αρμέξουμε τα πρόβατα εγώ παρλούσα και ο παππούς άρμεγε. Φώναζα τις κότες "πρικα πρικα πρικα πρίκουυυυ" για να τις ταΐσω. Μετά μπαίναμε στο χωράφι να δούμε ποια μπαξαβανικά είναι έτοιμα για να τα κόψουμε. Ο παππούς μου όταν έβγαινε το πρώτο αγγουράκι δεν το έκοβε και περίμενε εμένα να πάω να το κόψω, το φύλαγε σαν κόρη οφθαλμού. Ώρα του καλή εκεί που είναι...

Όταν ερχόταν το μεσημέρι καθόμασταν κάτω από τα δέντρα στη δροσιά για να δροσιστούμε και να τσιμπήσουμε κάτι. Αγγουράκι, ντοματούλες, ελιές, αυγουλάκι και ψωμάκι ήταν το μεσημεριανό μας, παίρναμε και τη μεσημεριανή μας σιέστα μέχρι να πέσει ο ήλιος. Ωραία χρόνια!! Το βραδάκι μου δίνε η γιαγιά μου 100 δρχμ να πάω να πάρω ηλιόσπορους από τον "Μήτσο¨ και μαζί με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς τα τρώγαμε όλα μαζί. Αν με ρωτήσεις τι άρωμα έχουν τα παιδικά μου χρόνια θα σου απαντήσω "ρίγανη και θυμάρι". Τριγύριζα μέσα στα χωράφια ξένοιαστη και δεν με ένοιαζε τίποτα!

Όταν άρχισα να βαριέμαι στο χωριό πήγαινα στο χωριό της θείας μου που ερχόταν από τη Γερμανία για να περάσει το Καλοκαίρι στο νησί. Εκεί τα πράγματα ήταν πιο εντυπωσιακά, εκεί με καλομαθαίνανε, ήμασταν σχεδόν όλη μέρα στη θάλασσα... τι άλλο θέλει ένα παιδί.. το ψυγείο θυμάμαι ήταν γεμάτο σοκολάτες και βλακειούλες, ότι τραβούσε η καρδιά μου άνοιγα το ψυγείο και το πέρνα! Χατήρι δεν μου χαλούσαν!

Κάπως έτσι πέρασα στην εφηβεία όπου τα ενδιαφέροντα άλλαξαν και σταμάτησα τις βίζιτες στα χωριά. Θυμάμαι το Καλοκαίρι που τελείωσα το λύκειο και έδωσα τις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν απέχουν πολλά χρόνια από τότε αλλά σίγουρα το νοσταλγώ! Υπήρχε μια αβεβαιότητα για το μέλλον... που θα είμαι.. τι θα σπουδάσω... το μόνο σίγουρο όμως ήταν ότι θα έφευγα επιτέλους από το νησί.

Δούλευα πολλές ώρες τότε αλλά δεν υπήρχε βράδυ να μην βγω. Διασκέδαζα, φλέρταρα, γούσταρα! Κάναμε νυχτερινό μπάνιο στη θάλασσα και μας άρεσε τόσο πολύ. Γυρνούσα το πρωί σπίτι, οι γονείς μου έφευγαν για τη δουλειά και εγώ πήγαινα για ύπνο. Κούνημα κεφαλιού επιδοκιμασίας από τους γονείς μου κάθε πρωί για το τι θα κάνουν με αυτό το παιδί...

Και έρχομαι στο σήμερα... Που οι ρυθμοί μου έχουν πέσει και διασκεδάζω με τα πιο απλά...

Να καθίσω στο μπαλκονάκι μου, να βάλω μουσικούλα και να αγναντεύω το φεγγάρι και τη θάλασσα.. Να διαβάσω ένα καλό βιβλίο... Να ρθω να διαβάσω εσάς και τα νέα σας...

Δεν έχω κάπου να καταλήξω καπου με αυτό το κείμενο... ήταν κάποιες σκέψεις που τις σκέφτομαι τις τελευταίες μέρες. Αναμνήσεις..

Ειδικά τους παππούδες μου τελευταία τους αναζητώ πολύ. Μου λείπουν. Είμαι σίγουρη όμως ότι είναι καλά εκεί που είναι.

Φιλιά Πολλά!

Μπλογκοπαίχνιδο

Ο καλός μου ο ασωτούλης με κάλεσε σε παιχνιδοκατάσταση!
Πρέπει λέει να μπω εδώ και εδώ και να βρω πιο ήταν NO1 τραγούδι την εβδομάδα που γεννήθηκα σε Αμερική και Μεγάλη Βρετανία!

Λοιπόν για να δούμε, για την Μεγάλη Βρετανία το σουξεδάκι που ήταν hit είναι το


και για την Αμερική το


Μάλιστα, ενδιαφέρον το πρώτο, έτσι εξηγείται η ρομαντική μου φύση. όσο για το δεύτερο δεν το γνωρίζω το τραγουδάκι! Λυπάμαι!

Τώρα με τη σειρά μου πρέπει να καλέσω κάποιους άλλους μπλόγκερ για να το παίξουν με τη σειρά τους (το παιχνίδι πάντα!)

Λοιπόν καλώ τους

koueen

Αθηνά και την παρέα της!

Ρασκόλνικωφ

tremens

Georgina Kassavetes

ΕΚΦΡΑΣΟΥ

Δεν δέχομαι άρνηση!!

Φιλιάαααααααααα

hello κόσμε!

Τι μου κάνετε πιτσουνάκια μου;; καλά είστε;;
και τώρα που είπα πιτσουνάκια θυμήθηκα ότι έχει γεμίσει ο κόσμος πιτσουνάκια!! Δουλειά άλλη δεν είχαν τα περιστέρια και γέμισαν τα κεραμίδια μας φωλιές! Κανά δυο φορές μας επισκέφτηκαν και μέσα στο σπίτι, σαν το Άη Βασίλη, από την καμινάδα, και τρέχαμε να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα να φύγουν για να μην σπάσουν τα κρύσταλλα Βοημίας της μάνας μου!
Εγώ που λέτε είμαι πολύ καλά, αν εξαιρέσουμε ένα κρυωματάκι που με έχει βρει και μια θεραπεία που ξεκίνησα και όλες οι ορμόνες μου έχουν χτυπήσει κόκκινο!! Τέντα τα νεύρα και η υπομονή μου! Κατά τ΄ άλλα δόξα το θεό είμαι πολύ καλά!!
Η κουμπαριά με την φιλενάδα μου χάλασε τελικά γιατί η πεθερά της άστραψε και βρόντηξε να γίνει η κόρη της κουμπάρα, η αδερφή του γαμπρού. Και έτσι προκειμένου να χαλάσουμε τις καρδιές μας έκανα πίσω εγώ και όλα πήρανε το δρόμο τους... Μεταξύ μας στεναχωρήθηκα γιατί από μικρές το λέγαμε αλλά δεν βαριέσαι, δεν κρίνεται η φιλία από μια κουμπαριά.
Ήταν πάντως να μην γίνει η αρχή... η μία φιλενάδα μου παντρεύεται και η άλλη πριν μια βδομάδα μας ανακοίνωσε ότι αρραβωνιάζεται! Απίστευτο μου φαίνεται ρε παιδιά.. Παίρνουν το δρόμο τους όλες σιγά σιγά..
Μην ρωτήσετε για μένα..ούτε σκοπό έχω να παντρευτώ ούτε να αρραβωνιαστώ στο άμεσο τουλάχιστον μέλλον. Αργώ πολύ ακόμα! Μια χαρά είμαστε όπως είμαστε γιατί να βάλουμε ταμπέλες με το ζόρι;;
Άσε που δεν ξέρω αν σας έχω πει είμαι κατά του γάμου σχετικά με την τελετή και όλη αυτή την φανφάρα. Το θεωρώ μεγάλο πανηγύρι! Εγώ παιδάκι μου όταν θα έρθει εκείνη η ώρα να παντρευτώ θέλω να βάλω ένα άσπρο φορεματάκι, να έχω κάτω λιτά τα μαλλιά μου και ένα απλό βαψιματάκι. Να πάρω τον άνθρωπό μου, να πάρω τους γονείς μας, τα αδέρφια μας, τους φίλους μας να πάμε όμορφα στην εκκλησία και μετά σε ένα ταβερνάκι. Αλλά η μάνα μου έχει άλλα σχέδια... θέλει να καλέσει όλη τη Σάρα και τη Μάρα ( αλήθεια ποιες είναι αυτές;). και το αστείο της υπόθεσης είναι ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το κάνει αλλά την αφήνω να ονειρεύεται!
Εγώ το έχω αποφασίσει! Θα πάρω τον άνθρωπο μου θα πάμε στο δημαρχείο θα βάλουμε δυο υπογραφούλες και άντε στο καλό.
Όχι θα κάτσω να σκάσω αν ο στολισμός της εκκλησίας θα είναι με άσπρα ή ροζ τριαντάφυλλα και αν τα κεφτεδάκια θα είναι 4 ή 6. Σωστά δεν τα λέω;
Και τώρα επειδή πέρασε η ώρα και έχω πρωινό εγερτήριο σας αφήνω!!
Καλό βράααδυυυ!! Μακια Μουκια

ΥΓ. Καλημέρα στους πρωινούς!

Καλοκαιράκι...

Καλοκαίριασε λέμε!
Και η θάλασσα είναι όλα τα λεφτά!
Την επισκέφτηκα χτες και έεεελιωσα στην παραλία!
Ένα από τα καλά να μένεις σε νησί είναι ότι η θάλασσα είναι στα πόδια σου!
Σκάει ο τζίτζικας έξω;; Παίρνεις την πετσετούλα σου, τα κουβαδάκια σου και τρέχεις να πλατσουρίσεις να δροσίσεις την κορμάρα σου!
Και επειδή είμαι άσπλαχνη έχω και φωτογραφικό υλικό για να σε κάνω να σκάσεις από τη ζήλια σου!
Δες!









Καλό Καλοκαίρι και Καλό Μήνα!