Συναισθηματισμοί

Ήθελα καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση αλλά όλο το σκεφτόμουν και το ανέβαλα.
Σήμερα νομίζω ότι είναι η κατάλληλη ευκαιρία, αφού το αποφάσισα πρέπει να γίνει.
Που λέτε θέλω να σας πω για την φιλενάδα μου που την παντρέψαμε άρον άρον, αν δεν θυμάσαι, δες εδώ  .
Αρχικά να πω ότι ναι ακόμα δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι η φιλενάδα μου είναι παντρεμένη και όχι μόνο αυτό, αλλά περιμένει και μωρό. Ήταν μεγάλο το σοκ για έναν άνθρωπο που πριν ένα χρόνο αν του έλεγες ότι "ξέρεις κάτι σε ένα χρόνο από τώρα θα είσαι στο μήνα σου και θα περιμένεις να γεννήσεις" κατά πάσα πιθανότητα θα σε έβριζε με τον τσαμπουκά που την διακατέχει.
Θυμάμαι πέρυσι τέτοιο καιρό είχε ξεκινήσει το ειδύλλιο με τον άντρα της και ήταν διστακτική... το σκεφτόταν... είχε φύγει από μια σχέση θύελλα και ήθελε να ηρεμήσει. Ήθελε να βρει τον εαυτό της... αλλά και αυτός δεν της ήταν τελείως αδιάφορος. Οπότε κάπου εκεί έπαιξα και εγώ το ρόλο μου και της λέω.. "όρμα μωρέ, δεν θα τον παντρευτείς κιόλας" και εκείνη όρμηξε! Και να που τον παντρεύτηκε τελικά!
Ψέμματα δεν θα σας πω, αλλά όσο χαρούμενη και ενθουσιασμένη ένιωθα όταν μου ανακοίνωσε τα μαντάτα στην πορεία αναθεώρησα.
Ήταν πολύ νωρίς για όλα αυτά... Ούτε 6 μήνες δεν ήταν μαζί... και θυμάμαι 2 μέρες πριν μάθει ότι είναι έγκυος που συζητούσαμε και δεν ήταν τόσο ευτυχισμένη.
Την ημέρα που γινόταν το έθιμο του κρεβατιού, ήμασταν μαζί στο αυτοκίνητο και κατευθυνόμασταν στο σπίτι της. Την ρωτάω... "πως νιώθεις;" και μου απαντάει, "μη με πριζώνεις... είμαι ένα βήμα πριν τα εγκαταλείψω όλα"
Δαγκώθηκα...
Την ημέρα του γάμου ήθελα να την πάρω από το χέρι και να φύγουμε, ήταν σαν να ζούσαμε το θέατρο του παραλόγου.
Προσπαθούσα να χαρώ για όλα αυτά αλλά δεν μπορούσα! Κάτι με κρατούσε πίσω, ένα πολύ περίεργο συναίσθημα.
Αρκετό καιρό μετά το γάμο, μου είπε ότι ευτυχώς όλα πάνε καλά, ήρθανε πιο κοντά με τον άντρα της, και ότι ουσιαστικά τώρα που γνωρίστηκαν καλύτερα περνάνε όμορφα. Ανυπομονούν να έρθει ο μικρός να τους αποτρελάνει τελείως!
Αυτή την εβδομάδα μπαίνει στο μήνα της και θα φύγει για να είναι κοντά στο γιατρό της να την παρακολουθεί καθημερινά.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου όλα να πάνε καλά!!! Και όπως της είπα.. να φύγετε δυο και να γυρίσετε τρεις! Με γεμάτη την αγκαλιά σας!  

Ελάτε να παίξουμε!!!

Βρήκα αυτό το παιχνιδάκι στο φατσοβιβλίο και αποφάσισα να το μεταφέρω εδώ και να παίξουμε!! Για να δούμε...


Βρες τον μήνα που γεννήθηκες...

 Ιανουάριος : φίλησα
 Φεβρουάριος : σκότωσα
 Μάρτιος : Έτρεξα γυμνός/η με.. 
 Απρίλιος : βίασα
 Μάιος : ρούφηξα
 Ιούνιος : αγκαλιάστηκα με.. 
Ιούλιος έκανα σεξ με..
 Αύγουστος : έτρεξα χωρίς μπλούζα με.
. Σεπτέμβριος : μαχαίρωσα
 Οκτώβριος : ζήλεψα
 Νοέμβριος : κοιμήθηκα με..
 Δεκέμβριος : κάπνισα με..

 Η ημερομηνία γέννησής σου... 

 01: Τον Μπάτμαν
 02: ένα άλογο 
 03: ένα/μια πορνοστάρ
 04: μια οδοντόβουρτσα
 05: τον πατέρα σου 
06: μια τσάντα με μαριχουάνα 
 07: το αγόρι σου 
 08: Τον Justin Bieber 
 09: τη Beyonce
 10: Την μάνα σου
 11: Την Paris hilton 
 12: τον Bin laden
 13: Μια τσούλα
 14: τη lil Wayne 
 15: τον Bob Marley 
 16: Τον/την πρώην σου 
 17: ένα κώλο 
 18: τρία τραγούδια 
 19: ένα πορτοκάλι 
 20: τον Παντελίδη 
 21: Μια αγελάδα
 22: Μια πιπίλα 
 23: μια πόρνη
 24: ένα προφυλακτικό
 25: ένα βάζο με μέλι
 26: μια λεσβία 
 27: μια/έναν stripper
 28: τον Chris Brown 
 29: τον Romeo 
 30: έναν άστεγο 
 31: τον αδερφό σου

 Διάλεξε το (κύριο) χρώμα μπλούζας που φοράς.:)

 Άσπρο: γιατί έτσι το στρίβω σκύλα 
 Μαύρο: γιατί είμαι σέξι 
 Ροζ: γιατί μ'αρέσει ο μπάφος 
 Κόκκινο: γιατί έχω έναν υπέροχο κώλο 
Blue: γιατί είμαι πολύ μπροστά και ζηλεύεις 
 Κίτρινο: γιατί έχω ένα μεγάλο πουλί
 Γκρι: γιατί μου το είπε το αφεντικό μου
 Άλλο: γιατί έχω σέξι χείλια
 Πράσινο: γιατί είμαι όμορφος/η
 Πορτοκαλί: γιατί είμαι σπάνιο κομμάτι 

 Κάνε τώρα τον συνδυασμό...

Ένστικτο; ή κάτι άλλο;;

Κάτω από το σπίτι μου έχουμε τρία ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο ένα από αυτά πρόσφατα μετακόμισε η αδερφή μου, στο παραδίπλα μένει ένα ζευγάρι που η κατάσταση τους θυμίζει πολύ παρατράγουδο της Αννίτας. 

Κατά την διάρκεια της μετακόμισης η αδερφή μου ξεχώρισε κάποια αντικείμενα που δεν τα χρειαζόταν και τα άφησε έξω από την πόρτα του σπιτιού για να τα πάρει κάποια στιγμή.

 Όταν τα είδα της είπα, "αυτά μην τα αφήνεις εδώ. Θα τα δει η διπλανή και θα τα χάσεις". Ο Γιώργος όταν με άκουσε να λέω αυτές τις κουβέντες, αμέσως μου έβαλε τις φωνές ότι δεν είναι σωστό αυτό που είπα γιατί οι άνθρωποι παρόλο την κατάσταση τους δεν έχουν δώσει ποτέ δικαίωμα για να τους κατηγορώ εγώ έτσι.

 Είχε δίκιο και το επόμενο λεπτό το είχα μετανιώσει. Δεν έπρεπε να κρίνω έτσι το κόσμο, από το φαίνεσθαι. Η αδερφή μου τελικά όταν έγινε αυτή η κουβέντα τα πήρε μέσα αλλά πριν λίγες μέρες τα έβγαλε πάλι έξω γιατί την ενοχλούσαν. "γυναίκες!"

 Σήμερα το μεσημέρι που γυρίσαμε σπίτι τα πράγματα έλειπαν από εκεί που τα είχε αφήσει... Ο πατέρας μου ρώτησε τους διπλανούς αν γνώριζαν κάτι. Απάντησαν αρνητικά... 

Ρωτάει και έναν εργάτη που εκείνη την ώρα κάτι έφτιαχνε σε γειτονικό σπίτι και εκείνος μας έδειξε την πόρτα του ζευγαριού. 

 Με τα πολλά, τα πράγματα μας τα επέστρεψαν... 

 Άτιμο ένστικτο... 

Διακοπάρες!!!

Από σήμερα ξεκινάει επίσημα η άδεια που τόσο καιρό περίμενα!! Μέχρι την επόμενη Κυριακή θα απέχω απ όλα και απ όλους. Θα ηρεμήσω και θα αλλάξω καταστάσεις. Κυρίως όμως θα βρεθώ με τον Γιώργη μου που τον τελευταίο καιρό οι συναντήσεις μας ήταν περιορισμένες. Καλά να περνάτε όλοι σας!! Και τα λέμε την επόμενη βδομάδα!!

πηγή φώτο: google

Της νύχτας τα καμώματα...

...τα βλέπει η μέρα και γελά!!
Μωρέ δίκιο έχουν!! Χαιρόμουν που έρχεται η Παρασκευή και το ΣΚ!
Μετρούσα ανάποδα τις μέρες για την επόμενη βδομάδα που παίρνω άδεια!
Σκατά και απόσκατα.
Σχόλασα χθες το βράδυ τι ωραία τι καλά. Παίρνω το τσαντικό μου και το κράνος μου και κάνω να φύγω. Κατέβαινα γρήγορα γρήγορα τα σκαλιά για να πάω σπίτι να χαλαρώσω και στα 3 προτελευταία σκαλιά τσοοουυπ! Γυρίζει το πέλμα στο ύψος του αστραγάλου ακούω ένα "κρααακ" σαν το θόρυβο που κάνουν τα καρύδια όταν τα σπας και γίνομαι ένα με χώμα!
Πιάνω το πονεμένο μου ποδάρι και μέσα σε κλάματα και αναφιλητά προσπαθώ να καταλάβω αν το έχω σπάσει. Το πόδι στέκει  ακούνητο και δεν λέει να συνεργαστεί στις εντολές του εγκεφάλου μου.
Ψάχνω την τσάντα μου και το κινητό μου, παίρνω τηλέφωνο τον Γιώργο, ο οποίος είναι σπίτι και με περιμένει, να ρθει να με μαζέψει. Προσπαθώ να του εξηγήσω τι έχει συμβεί, εκείνος νομίζει ότι τράκαρα με το μηχανάκι, ένας πανικός. Σε μερικά λεπτά έχει φτάσει, με μαζεύει και κατευθυνόμαστε στο νοσοκομείο για τις απαραίτητες ακτινογραφίες.
Το πόρισμα βγήκε, ευτυχώς ούτε ράγισμα! Το ζόρισα όμως και τώρα θέλει ξεκούραση και πάγο... πάνω στη σαχλαμάρα μου τους ρωτάω.. ουισκάκι να βάλω;;
Παρόλαυτα όμως σήμερα είχα την πεποίθηση ότι όλα θα είναι ένα κακό όνειρο και θα μπορέσω να πάω κανονικά στη δουλειά μου. Αμ δε... σηκώθηκα το πρωί να πάω τουαλέτα και το πόδι ήρθε και τουμπάνιασε. Δεν θέλεις να μάθεις πως πήγα στο μπάνιο... στα 4! Λες και έκανα τάμα στη Παναγιά της Τήνου.Ευχηθείτε μου να αναρρώσω γρήγορα  να μπορέσω να πάω στη δουλίτσα μου γιατί την επόμενη Παρασκευή είχα κανονίσει άδεια και πολύ φοβάμαι ότι άμα τη Δευτέρα δεν πάω  δουλειά δεν θα μου την δώσουν :( Καμαρώστε με!

8 Οκτωβρίου 1912

Η αυριανή μέρα για το νησί είναι σημαδιακή, συμπληρώνεται ένας αιώνας από την ημέρα που έγινε η έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων, ο Ελληνικός Στρατός υπό τις εντολές του Ναύαρχου Παύλου Κουντουριώτη με το θωρηκτό Αβέρωφ ελευθερώνει το νησί της Λήμνου. Την επόμενη ημέρα, κάτω από τους χαιρετιστήριους κανονιοβολισμούς των ελληνικών θωρηκτών, υψώνεται στο Κάστρο η ελληνική σημαία. Η απελευθέρωση της Λήμνου και η χρήση του κόλπου του Μούδρου ως ορμητηρίου του Ελληνικού στόλου, σημάνει το τέλος της Τουρκικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και την απαρχή του Λυτρωτικού Αγώνα για τη Βόρεια Ελλάδα. Έτσι αύριο θα έχουμε παρελάσεις μαθητικές και στρατιωτικές καθώς και άλλες εκδηλώσεις που έχουν οργανωθεί από το Δήμο το τριήμερο αυτό με αποκορύφωση την αυριανή μέρα. Τριήμερο λοιπόν για εμάς του Λημνιούς!! Και θα δω να το χαρώ όσο καλύτερα γίνεται!! Φιλιά Πολλά!

25 + σήμερα...

...για να κοιμηθούμε αγκαλιά ξένοιαστοι ξανά! Να μπερδευτούν τα όνειρα μας... όπως τότε στη Θεσσαλονίκη... Πέρασε ο καιρός μωρό μου! Από εδώ και πέρα τα βράδια θα είναι πια δικά μας! Δεν θα σε μοιράζομαι άλλο με τις σκοπιές και τις υπηρεσίες. Δάκρυα χαράς και λύτρωσης... Ανυπομονώ για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν...