Γιαλαμάς

Καλησπέρα φίλοι μου... Χρόνια Πολλά!!!  Τι κάνετε πως είστε?? Εγώ; Νεύρα! Πολλά νεύρα! Ξύπνησα που λέτε σήμερα και καθώς χουζούρευα στο κρεβατάκι μου κάνω να χασμουρηθώ και όπως άνοιξα το στόμα μου νιώθω στα χείλη κάτι να με τραβάει.. να με τσούζει... Γαμώτο! Γαμώτο! Πετάγομαι στο καθρέφτη και οι υποψίες μου επιβεβαιώνονται! Έβγαλα έρπη ή γιαλαμά όπως το λέμε εμείς εδώ στο νησί.. Άλλες δυο φορές έχω εμφανίσει στη ζωή μου και εκείνες όταν είχα υψηλό πυρετό.. απολύτως λογικό δηλαδή.. Σήμερα όμως ούτε πυρετό έχω ούτε άρρωστη είμαι.. Τι σκατά ήρθε και μου κατσικώθηκε! Δεν μου φτάνε όλο το άγχος για το σπίτι που μας πιέζει ο χρόνος να τελειώσει μέχρι τέλος του μήνα έχω και το γιαλαμά να με ενοχλεί! Τηλεφώνησα σε φιλενάδα μου που εκείνη υποφέρει αρκετά συχνά από αυτό να μου πει ποια κρέμα να πάρω και να τι μου είπε... "Καμία κρέμα φίλη μου.. σκόρδο να βάλεις πάνω! Μάλιστα σκόρδο! Θα νιώσεις ότι παθαίνεις εγκεφαλικό από το τσούξιμο αλλά θα με θυμηθείς! Σε μια μέρα θα έχει ξεραθεί και θα πέσει!"
 Πήρα και εγώ το σκόρδο το έβαλα πάνω... έπαθα απανωτά εγκεφαλικά... αλλά τώρα ούτε φαγούρα, ούτε τσούξιμο!

 Όπως είπα και παραπάνω ξεκινήσαμε τις ετοιμασίες για το σπίτι.. ναι ξέρω σας έταξα φωτογραφίες να δείτε το χάλι του.. είμαι απαράδεκτη το ομολογώ! Παρόλαυτά θα σας δείξω το τελικό! Όμορφο γίνεται.. η κουζίνα έγινε λαδί-φυστικί και το δωμάτιο αποχρώσεις του μπλε.. θα σας δείξω φώτο μόλις ολοκληρωθεί! Προς το παρών σας αφήνω.. πάω να βάψω τα κουφώματα!

                          Φιλαααακιαααααα!!!

Καλή Σαρακοστή!

Γεια σας! Γεια σας! Επέστρεψα από τις διακοπούλες μου, ήταν Υ Π Ε Ρ Ο Χ Α!!! Ήρθα γρήγορα γρήγορα να ευχηθώ για σήμερα σε όλους σας, Καλά Κούλουμα!! Καλή Σαρακοστή!! Να περάσετε όμορφα! Και μην ξεχάσετε να πετάξετε χαρταετό!! Ο καιρός είναι ιδανικός!

ΥΓ Στη φώτο βλέπετε ανοιγμένους αχινούς, βγαλμένους από τον πατέρα μου! :)

Στο Πήλιο αδερφές μου...

Σήμερα είχα πει ότι δεν θα βγω! Θα ξεκουραστώ και θα λιώσω στο πισί...
τώρα πως κατάφερα πάλι σε μισή ώρα να πρέπει να είμαι έτοιμη γιατί θα πάμε για ποτό... ακόμα αναρωτιέμαι... μεταξύ μας σιγά μην είμαι έτοιμη... πάλι θα με περιμένουν... μπουαχαχαχα
Πρέπει να κόψω τις κακές παρέες... με παρασέρνουν στο έξω και την επόμενη μέρα στη δουλειά δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου...  Κοιμίζω το μωρό και κοιμάμαι εγώ αντί γι αυτό...  ουδέν σχόλιο περτικαλώ...
Λοιπόν που λέτε αποφασίσαμε με τον Γιώργο να πάμε  τριήμερο αρχές Μαρτίου στο Πήλιο...
Δυο μέρες μου χουν βγει τα μάτια να κοιτάω δωμάτια με τζακούζια τζάκια υδρομασάζ και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς..  μετά βλέπω και τις τιμές και παθαίνω σοκ.... πραγματικά αναρωτιέμαι... μήπως κάνω λάθος ρε γαμώτι που διαλέγω Ελλαδίτσα για να ξεκουραστώ, γιατί τώρα που το ξανασκέφτομαι με τα ίδια χρήματα χτυπάγαμε άνετα ένα εξωτερικούλη που τόσο το θέλω.. αλλά ας όψεται που ο Γιώργης μου είναι Ελληνάρας και δεν τα θέλει τα εξωτερικά...
By the way αν έχεις να προτείνεις κανένα καλό ξενοδοχείο και μέρη να πάμε θα σου είμαι υπόχρεη!

Δεν ξες πόσο το περιμένω αυτό το ταξίδι... Το βλέπω σαν λύτρωση... Να αλλάξουμε λίγο παραστάσεις. Να ανανεωθούμε.... Να περάσουμε χρόνο τα δυο μας γιατί ένα χρόνο τώρα έχουμε απηυδήσει, μέχρι και το σεξ έχει μπει στον αυτόματο πιλότο.. όχι πες μου εσύ αναγνώστη μου πως μπορείς να βγάλεις τα μάτια σου και παράλληλα να προσπαθείς να μην ακουστείς στο διπλανό δωμάτιο που βλέπουν τηλεόραση οι δικοί σου;
 Να προσπαθείς να μην ακουστεί το τρίξιμο του κρεβατιού...
Να μην ανάψεις το φως για να μην μπουκάρουν μέσα και σου πουν.. "Ελέεεεενηη έρχεσαι λίγο να μου δείξεις πως θα βάλω αυτό το τραγούδι στον τοίχο μου;"  Ξενερώνεις ή δεν ξενερώνεις... Δράμα σας λέω η κατάσταση...
 Έτσι που λέτε σχεδιάζω σχέδιο αποπλάνησης!! Διάβασα τελευταία και το "50 αποχρώσεις του γκρι" εε όσο να πεις κάτι ιδέες μου μπήκαν στο μυαλό!
 έεελαα  να λείπουν οι πουριτανισμοί παρακαλώ..

Τέλος αύριο.. δηλαδή σήμερα είναι λέει του Αγίου Βαλεντίνου... λοιπόν εγώ έχω να δηλώσω πως.. του Αγίου Βαλεντίνου γιορτάζουν οι δήθεν  που πρέπει να δείξουν την αγάπη τους. Οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα και φαίνεται στα μάτια τους!

Αυτά τα ολίγα φίλοι μου.. περιμένω τα σχόλια σας με τις προτάσεις σας...

ΥΓ1 ναι το κείμενο γράφτηκε σε δυο δόσεις... μόλις γύρισα από έξω!

Περί δίαιτας ο λόγος

Έχουν περάσει 2 εβδομάδες που έχω μπει σε πρόγραμμα σωστής διατροφής.
Νιώθω υπέροχα... νιώθω διαφορετική... και το ηθικό μου έχει ανέβει ψηλά!!
3 ολόκληρα κιλά...
Έχει περάσει η βδομάδα προσαρμογής και αρχίζω να συνηθίζω σε ένα διαφορετικό τρόπο ζωής.
Να εχτές που είχε τέλεια μέρα... πήρα την φίλη μου και πήγαμε για περπάτημα στην παραλία... πόσα χρόνια είχα να το κάνω αυτό..
Μ αρέσει σας λέω! Μ αρέσει και το απολαμβάνω!!
Αν και σχετικά νωρίς ήδη έλαβα από την οικογένεια  τα πρώτα σχόλια ότι ξε-πρήστηκα...
ok ναι μπορεί να μην φαίνεται τίποτα ακόμα αλλά και μόνο που το λένε εμένα μου δίνουν θάρρος και δύναμη...
Αναμένω την αντίδραση του Γιώργου όταν με το καλό έρθει και με δει! Για να δούμε..

Φιλιά Πολλά!! 

Ένα μήλο την ημέρα...

...τον γιατρό τον κάνει πέρα δεν λέει η γνωστή παροιμία;;
Αποφάσισα να το κάνω πράξη! Θα σας εξηγήσω παρακάτω... για την ώρα όμως τούτο δω το ιστολόγιο πριν λίγες μέρες έκλεισε 2 χρόνια ζωής..
Πέρασαν 2 χρόνια από εκείνο το απόγευμα που αποφάσισα να ξεκινήσω δίαιτα και είπα πως ο μοναδικός τρόπος για να είμαι συνεπής είναι να καταγράφω δημόσια τι τρώω...
Σκεφτόμουν ότι θα σκεφτόμουν διπλά πριν κάνω μια παρασπονδία γιατί μετά θα έτρωγα κράξιμο από τους αναγνώστες μου...
Είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι και έπρεπε να κάνω κάτι γι αυτό!
Το πάλεψα αρκετό καιρό αλλά κάπου στην πορεία το έχασα...
Το μπλογκάκι μου από εκεί που αναρτούσα καθημερινά το μενού της ημέρας κατέληξε σε προσωπικό μου εξομολογητή.
Ότι με απασχολούσε έρχομουν -και έρχομαι- εδώ να το καταγράψω.. να ακούσω γνώμες.. να πάρω ιδέες... και έτσι συνεχίζει μέχρι και σήμερα.

Λοιποοοννν που λέτε 2 χρόνια μετά την τελευταία μου προσπάθεια αποφάσισα να κοιτάξω τον εαυτό μου στον καθρέφτη με τόλμη! Αποφάσισα να σταματήσω να εθελοτυφλώ και να δω τι πρέπει να κάνω με τα κιλά μου που τον τελευταίο ειδικά χρόνο έχουν πάρει την ανηφόρα.
Σήκωσα το τηλέφωνο και έκλεισα ραντεβού με διαιτολόγο.
Ήρθε η κοπέλα στο σπίτι κάναμε μετρήσεις.. ξανά μετρήσεις, συζητήσαμε, αναλύσαμε το πρόβλημα εις βάθος και βγήκε το πόρισμα...
Ξεκινάω διατροφή!!
Έχω να χάσω πολλάααα κιλάαα για τα οποία αυτή τη στιγμή ντρέπομαι να αναφέρω... ίσως αργότερα σας πω λεπτομέρειες αλλά προς το παρών τον μαγικό αριθμό τον κρατάω για μένα.
Μου βγάλε πρόγραμμα διατροφής με βάσει το καθημερινό μου πρόγραμμα και τα φαγητά που μου αρέσουν. Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μου!
Σήμερα είναι η πρώτη μέρα και νιώθω υπεεεροοχαααα!! Θα τα καταφέρω αυτή τη φορά... έχω σύμμαχο τον Γιώργο και όλη την οικογένεια που έχει μπει και εκείνη σε πρόγραμμα διατροφής!

ΥΓ1. Σας χρωστάω φωτογραφίες από το σπίτι... δώστε μου χρόνο... θα επανέλθω με το θέμα!!

Κούνα όσο θες..

Χελοουυυ Χελοοουυυυ
Τι μου κάνετεε;; Εύχομαι να είστε όοολοι καλά!! Να ευχηθώ και εγώ μετά από 13 μέρες... ε δεν είναι πολλές μωρέ... Χρόνια Πολλααα!! και Καλή Χρόνια! Τυχερό και γεμάτο υγεία να είναι το 2013!
Μετά τα τελευταία γεγονότα προσπαθώ να δυναμώσω και κυρίως να σταματήσω να φοβάμαι! Ποια εγώ;; η ατρόμητη! Που μου έλεγε η άλλη ότι κλειδαμπαρώνεται στο σπίτι της και εγώ γελούσα... να που τα λούστηκα καλέ μου αναγνώστη και τι να λέμε τώρα...
Πάω στη δουλειά και κοιτάω γύρω γύρω μήπως με παρακολουθεί κανένας...
Κάθομαι στο σπίτι με ενεργοποιημένο συναγερμό και το κουμπί πανικού σε περίοπτη θέση! Τρέλα σκέτη... θα το ξεπεράσω όμως... και το γεγονός ότι επέστρεψα σε εκείνο το σπίτι είναι ένα βήμα!

Που λέτε ήρθαν και τα χιόνια και κάναμε μεγάλη χαρά... σαν τα παιδιά..
Άσπρισαν όλα γύρω μας και ήταν τόοοσο όμορφα!!

Και πάνω που έλιωσαν τα χιόνια μας επισκέφτηκε ο εγκέλαδος! και από τότε σε κάθε ευκαιρία μας κουνά... έτσι για να μην ξεχνιόμαστε...
Σήμερα στις 11:00 το πρωί έκανε ένα ακόμα πενταράκι... όλο δικό μας ήταν..  πετάχτηκα πάνω -ναι κοιμόμουν ακόμα- και έτρεξα στην κουζίνα να βρω την μητέρα μου που η καημένη τους έχει μεγάλο φόβο... την βρήκα άσπρη σαν το πανί να τρέμει... τι να λέμε τώρα.. ζω μεγάλες στιγμές!

Με τον Γιώργη μου αποφασίσαμε επιτέλους να κάνουμε ένα ακόμα βήμα, αν περιμένεις να ακούσεις ότι θα αρραβωνιαστώ ή θα παντρευτώ.. λυπάμαι μόλις έχασες! χαχαχα
όχι όχι έχουν οι γονείς μου 3 γκαρσονιέρες για ενοικίαση, ξενοικιάστηκε η μια και αποφασίσαμε να πάμε εκεί να μείνουμε. Έχει το μαύρο της το χάλι γιατί οι προηγούμενοι που μένανε ήταν βρομιάρηδες  και κάνανε και πολλές ζημιές αλλά θα το κάνουμε κούκλα!!  Θέλω προτάσεις και ιδέες για τα χρώματα στους τοίχους... ανοιχτά χρώματα σκεφτόμαστε γιατί είναι δυο χώροι, κουζίνα και κρεβατοκάμαρα,  σαν μπουντρούμακι είναι οπότε θέλουμε κάτι να φωτίσει! 
Ανακοινώνω σε μια φιλενάδα μου ότι μετακομίζω και θα συγκατοικήσω με τον Γιώργο και μου απαντά "αααα θα αρραβωνιαστείτε;!!" εεε όχι της λέω... δεν έχουμε τέτοιο σκοπό... και συνεχίζει "καλά οι δικοί σου δεν έχουν πρόβλημα;;¨ και έρχεται η δικιά μου απάντηση που την έκανε να με κοιτά σαν χάνος... "εξκιούσμιιιι  οι δικοί μου εδώ και ένα χρόνο έχουν δεχτεί να μένουμε και να κοιμόμαστε στο διπλανό δωμάτιο από το δικό τους και θα παρεξηγηθούν που θα πάμε ένα όροφο πιο κάτω;;"
Δηλαδή έλεος... ας τους πει κάποιος ότι μπήκε το 2013 και η δεκαετία του 50 είναι χρόνια πίσω... ππφφφ
Σκέφτομαι να σας βάλω φωτογραφίες του πριν και το μετά του σπιτιού... Κούκλα σας λέω θα το κάνουμε!
Αυτά τα ολίγα...
Αναμένω γνώμες... προτάσεις.. και ότι άλλο σας κατέβει στο κεφάλι!

Φιλιάα Πολλά!!!

Poopies

Γεια σας! Γεια σας!
Εύχομαι να είστε όοολοι καλά!!  Γιατί εγώ φίλοι μου τα τελευταία δυο 24 δεν την παλεύω καθόλου, έχω χεστεί πάνω μου και με έχει πιάσει πανικός.
Δεν ξέρω αν σας έχω αναφέρει τη δουλειά μου αλλά εργάζομαι σαν babysitter, όπως κάθε μέρα έτσι και  εχθές το απόγευμα πήγα στο σπίτι που μένει το παιδάκι. όλα καλάαα μέχρι εδώ.
Μου λέει η μαμά του παιδιού να τον ετοιμάσω γιατί σε λίγο θα έρθει ο πατέρας του να μας πάρει να κατέβουμε βόλτα.
Πανικόβλητη τρέχω να τα προλάβω όλα γιατί με ειδοποίησαν τελευταία στιγμή, και όπως πάντα ο νόμος του Μέρφι ήταν παρών και ο μικρός είχε κάνει κακάκια του...
Τον αλλάζω τον ετοιμάζω και φεύγουμε για την βόλτα μας. Πάμε από την δουλειά της μαμάς κάνουμε την πλάκα μας και όλα καλά. Κατά τις 21:00 επιστρέφουμε σπίτι ανοίγουμε την πόρτα και βλέπουμε το μεγάλο ρολόι της εισόδου ανοιχτό, τα συρτάρια ανοιχτά και ένα σαλόνι λες και πέρασε τυφώνας... για δευτερόλεπτα προσπαθούμε να καταλάβουμε τι έχει συμβεί και ακούμε ένα μεγάλο ΜΠΑΜ, σε εκείνο το σημείο χέστηκα!! Χέστηκα σας λέω. Να έχω το μωρό αγκαλιά και να τρέμω, ήμουν σίγουρη ότι ο κλέφτης ήταν ακόμα μέσα στο σπίτι. Ανοίγω την πόρτα και αρχίζω να τρέχω με το μωρό αγκαλιά, το μωρό να κλαίει... εγώ να κλαίω.. η μητέρα του να κλαίει.. και να τρέχουμε... φτάνουμε στο αμάξι όπου ενεργοποιήσαμε το συναγερμό -πιο πολύ για εκφοβισμό- και ψάχνουμε τα κινητά μας για να ειδοποιήσουμε την υπόλοιπη οικογένεια. Παίρνουμε και την αστυνομία όπου ήρθε σχετικά γρήγορα, φυσικά οι κλέφτες την είχαν κάνει λούης και άφησαν πίσω τους συντρίμμια.
Με τα πολλά. μπήκαν από το πίσω παράθυρο του σπιτιού, για την ακρίβεια έσπασαν το διπλό τζάμι αλουμινίου παράθυρου και το στόρι μαζί με λοστό και ανενόχλητοι πήραν ότι βρήκαν εκείνο το δίωρο που έλειπα από το σπίτι.
Και που λέτε φίλοι μου τα έχω κάνει πάνω μου γιατί πολύ φοβάμαι ότι άμα δεν είχα φύγει από το σπίτι θα έμπαιναν ενώ ήμουν μέσα με το παιδί;; ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω...
Επίσης έχω τρομοκρατηθεί γιατί είμαι σίγουρη ότι παρακολουθούσαν το σπίτι και δεν μπορώ να το διανοηθώ όλο αυτό.
Ακούω θόρυβο και τρίξιμο και τρέμω...
Είμαι σε κατάσταση σοκ από χθες και δεν θυμάμαι να έχω ξαναφοβηθεί ποτέ τόσο πολύ στη ζωή μου. Ούτε στο εχθρό μου τέτοια λαχτάρα...
Φυσικά στο σπίτι δεν έχει μείνει ακόμα η οικογένεια, φιλοξενείται προσωρινά στη γιαγιά μέχρι να συνέλθουν και εκείνοι από όλο αυτό που τους βρήκε.
Ο μικρός από εχθές λέει, "όχι πάμε άλλο σπίτι, κακό είναι" να μην πάμε στο άλλο σπίτι γιατί είναι κακό,  "ατυνομία.. ατυνομία.. "  αστυνομία αστυνομία
Εύχομαι να το ξεπεράσουμε γρήγορα γιατί δεν γίνεται να ζούμε με τον τρόπο μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Ξαπλώνω το βράδυ και σκέφτομαι... είναι όλα κλειδωμένα;; έχω τίποτα να αμυνθώ;;
Πως θα το ξεπεράσω ψυχολογικά όλα αυτά για να μπορέσω να πάω ήρεμα στη δουλειά μου;;
Φοβάμαι...