Καλή Χρονιά!!

Χρόνια Πολλά! Καλή Χρόνια! Με το καλό να μας...μπει!!! :) :) να περάσετε όμορφα! Και να σας βρει ο καινούριος χρόνος χαμογελαστούς και κυρίως υγιής!! Φιλιά Πολλά

Χρόνια Πολλά!!

Χρόνια Πολλά και καλά Χριστούγεννα!! Εύχομαι να περάσετε όλοι όμορφα όπως ο καθένας σας επιθυμεί!! Φιλιά Πολλά!!

Μια ιστορία θα σας πω

όχι όχι δεν πρόκειται να είναι σαν τις ιστορίες της Γιαγιάς Αντιγόνης , πρόκειται όμως για μια συζήτηση που είχα πρόσφατα και με έβαλε σε σκέψεις, μπορεί να μου έμαθε και κάτι.

Όταν μετακόμισα από Θεσσαλονίκη για να έρθω στο νησί παράλληλα περίμενα και τη μεταφορική να μου φέρει τα πράγματα στο σπίτι. Όταν με το καλό φτάσανε και κανονίστηκε το ραντεβού για να μου τα φέρουν, με έκπληξη διαπίστωσα πως ο οδηγός του φορτηγού μου ήταν γνωστός. Ήταν ένας συμμαθητής μου από το γυμνάσιο, ας τον πούμε Χάρη. Ο Χάρης λοιπόν όσο ήμασταν στο γυμνάσιο δεν ήταν από τους καλύτερους μαθητές, δεν τα αγαπούσε τα γράμματα, ήταν όμως ένα πολύ καλό παιδί! Ήταν το πειραχτήρι της τάξης, έκανε πλάκα με όλους ακόμα και με τους καθηγητές, άλλωστε γι αυτό τον συμπαθούσαμε όλοι μας.
Στις τελικές εξετάσεις της τρίτης γυμνασίου ο Χάρης έμεινε σε αρκετά μαθήματα, ενώ όλοι μας προχωρήσαμε εκείνος πάλευε να τελειώσει την τρίτη γυμνασίου. Από τότε δεν τον ξαναείδα, δεν είχα νέα του, πάντα όμως αναρωτιόμουν τι έγινε αυτό το παιδί.
Έτσι όταν τον είδα στο φορτηγάκι εκείνη την ημέρα αμέσως του μίλησα. Στην αρχή δεν με γνώρισε αλλά όταν του εξήγησα ποια είμαι γέλασε και μου είπε "που σαι ρε Λένη, Χρόνια και ζαμάνια! Αν δεν μου μιλούσες δεν θα σε γνώριζα"
Αφού είπαμε τα σχετικά, αρχίσαμε να μιλάμε για τις μέρες του γυμνασίου. Άρχισε να με ρωτάει για κάθε συμμαθητή μας αν είχα νέα του καθενός και που βρίσκονται, με παράπονο μου λέει, "Α ρε Λένη, όλοι φύγατε, σπουδάσατε, μόνο εγώ δεν έφυγα ποτέ"
Του απάντησα ότι δεν πειράζει βρε, εσύ έμεινες να προσέχεις το νησί μας.
Με ρώτησε τι σπούδασα και τι θα κάνω τώρα. Για το δεύτερο ερώτημα απάντησα ένα ξερό "δεν γνωρίζω, ότι βρώ!"
Με χαρά μου λέει, και εγώ σπούδασα! Του λέω, άντε! τι σπούδασες καλέ;
- Μόλις τέλειωσα το λύκειο πήγα και σπούδασα πως να οδηγώ νταλίκα, έκανα ένα χρόνο βέβαια να περάσω τα σήματα (είπαμε δεν αγαπούσε το διάβασμα) αλλά μόλις το πήρα το δίπλωμα έπιασα αμέσως δουλειά και εδώ και 3 χρόνια κάνω μεταφορές. Βγάζω ένα καλό μεροκάματο και είμαι ευχαριστημένος!
Η απάντηση μου ήταν ότι έκανε την καλύτερη δουλειά και πως μπορεί όλοι οι υπόλοιποι τότε να προχωρήσαμε μπροστά, να σπουδάσαμε, να φύγαμε από το νησί, αλλά ένας ένας επιστρέφουμε γιατί δεν έχουμε δουλειές! Να μην νιώθει κατώτερος που τότε έχασε μια χρονιά, αλλά να νιώθει υπερήφανος γιατί στην τελική είναι αυτός που κατάφερε κάτι από όλους εμάς.

Είναι τέτοιες οι εποχές μας που μπροστά δεν προχωράνε οι πιο σπουδαγμένοι, οι πιο σπουδαίοι, δεν πα να χεις και 15 πτυχία! Άνεργος θα μείνεις! Μυαλό θέλει! Μυαλό και εξυπνάδα για μικρά και σταθερά βήματα! Τα λέω να τα ακούω και εγώ!

Τα φιλιά μου!

Αναδρομή στο παρελθόν

Ξεκίνησα από εδώ...



μετά εδώ..


εδώ..


εδώ..


εδώ...


εδώ..



εδώ...


εδώ..


εδώ..


και τέλος εδώ...


και κλάααμα η δικιά σου!
Τι σκατά με βρήκε βραδιάτικα; Α στο καλό!
Καλό ξημέρωμα!

Εγκαταστάθηκα

Μετά από πολληηη κούραση στεναχώρια και τα σχετικά έφτασα στο νησί! Μας βγήκε η πίστη αλλά μετακομίσαμε, τα καταφέραμε! Τις τελευταίες μέρες είχα απελπιστεί, έλεγα ότι δεν θα τα καταφέρουμε, με είχε πιάσει πανικός και θυμάμαι να λέω στο Γιώργο, "θέλω να φύγω, δεν αντέχω άλλο". Άσε που ανακάλυψα και μερικές άσπρες τρίχες... τι είμαι εγώ ρε παιδί μου! Αλλά οοοχι δεν θα κάτσω έτσι, πήρα ήδη βαφή και θα τις εξαφανίσω!
Τέλος καλό όλα καλά, ήρθαμε στο πατρικό μου, στήσαμε το διπλό μας κρεβάτι στο δωμάτιο της αδερφής μου, το δικό μου το κάναμε σαλονάκι. Έπαψε να είναι πια το παιδικό-εφηβικό μου δωμάτιο. Ξεφορτώθηκα τις σιχαμένες αφίσες που είχα, πραγματικά αναρωτιέμαι με το γούστο που είχα εκείνη την εποχή, anyway.
Νιώθω λίγο μπερδεμένη βέβαια αλλά θα εγκλιματιστώ. Έχω την εντύπωση πως την επόμενη εβδομάδα είναι Χριστούγεννα, δεν φταίω εγώ, η συνήθεια φταίει, τα τελευταία 5 χρόνια ερχόμουν στο νησί μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, είναι δυνατόν να μην μπερδευτείς; Και επίσης πρέπει να σταματήσω να λέω "έχουμε στη Θεσσαλονίκη" και να λέω "είχαμε στη Θεσσαλονίκη" άτιμο πράγμα η συνήθεια.
Την επόμενη εβδομάδα λέω να στολίσω, να μπούμε στο Χριστουγεννιάτικο mood βρε αδερφέ! Λεφτά για πολλά πολλά μπορεί να μην έχουμε αλλά νομίζω ότι και μόνο που θα μπεις σε διαδικασία να στολίσεις και να ομορφύνεις το χώρο σου σου φτιάχνει τη διάθεση!

Τέλος θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους όσους μου άφησαν μηνύματα με θετικά σχόλια όλη αυτή την περίοδο. Μου έδιναν δύναμη και κουράγιο όλο αυτό το καιρό που δεν ήμουν στα καλύτερα μου.
Τα φιλιά μου και να είστε πάντα καλά!!

Μετακόμιση

Ξεκίνησε το λούκι που ακούει στη λέξη μετακόμιση, τι πανικός, τι χάλι.., ππφφ ζορίζομαι παιδιά! Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα που ξύπνησα και είπα "θέλω να φύγω εχτές" ναι ναι, αρχίζω να συνηθίζω στην ιδέα με φαίνεται! Αρχίζω να κάνω σχέδια για το μέλλον και να σκέφτομαι "έλα μωρέ, δεν είναι τόσο τραγικά στο νησί"
Έχει γεμίσει το σπίτι κουτές, κουτάκια, να ξεχωρίσουμε τα κατσαρολικά, τα πιρούνια, πιρουνάκια, κουταλάκια, μαχαίρια. Όταν ήρθε ο Γιώργος να μείνουμε μαζί, έφερε και όλη του την προίκα, είχα ήδη εγώ τα δικά μου, ήρθαν και έγιναν όλα ένα! Πανικός σου λέω! Απ τη μία πλευρά βάζουμε τα δικά μου τα πράγματα και απ την άλλη του Γιώργου. Να κάπως έτσι είμαστε!

Σε λίγο θα θέλουμε οδηγίες για να βρεθούμε και μεταξύ μας, υπερβολή στο μεγαλείο της! Μπουχουχουχου
Σήμερα ευτυχώς καταφέραμε και γεμίσαμε 3 κούτες και ξεκαθάρισε κάπως το τοπίο. Και να φανταστείτε οι 3 αυτές κούτες είναι μόνο από την κουζίνα και είναι μόνο τα δικά μου πράγματα μέσα! Μα ήθελα να ξερα που τα χρησιμοποιούσα όλα αυτά τα κουζινικά! Μέχρι και μικρά φλιτζανάκια του ελληνικού βρήκα! Μα τι σκεφτόταν η μάνα μου όταν τα αγόραζε; Τέσπα! Αύριο θα γίνει γερό ξεκαθάρισμα με τα υπόλοιπα πράγματα/ρούχα και ότι δεν φοράω ή δεν μου κάνει θα τα δώσω στην εκκλησία που υπάρχει στη γειτονιά να τα μοιράσει σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.
Μια εβδομάδα έμεινε και εγώ έχω πατήσει το pause στα συναισθήματα μου, το μόνο που σκέφτομαι τώρα είναι να μπουν όλα σε μια σειρά να ξεμπερδεύουμε, δεν χωράνε συναισθηματισμοί. οοοολα καλά θα πάνε!! εε; ναι!!
Φιλιά Πολλά!!!

Θες -άλλο-νίκη!

Θεσσααααλονιιιιικηηηηηηηη!! Φτάσαμε εχτές το βράδυ μετά από ένα πολύωρο και κουραστικό ταξίδι, μας ξετίναξε το καράβι, είχε πολλά μποφόρ στο αιγαίο και όλοι μέσα στο πλοίο κρατούσαμε από μια σακούλα! Εγώ βέβαια σαν "καλό παλικάρι που ξέρω κι άλλο μονοπάτι" είχα προμηθευτεί δραμαμίνες και αφού πήρα 2, ήρθα και στάνιαρα και δεν καταλάβαινα και πολλά. Φυτό το μανταρίνι! χαχα
Φτάνουμε Καβάλα και αφού βγήκαμε από το καράβι ήμασταν σε αναζήτηση βενζινάδικου να γεμίσουμε ρεζερβουάρ και να ξεκινήσουμε για Θεσσαλονίκη! - άνοιγμα παρένθεσης- ,ναι ναι πήρα αυτοκινητάκι, ένα μικρούλι για να μάθω επιτέλους να οδηγώ! 4 χρόνια έχω το δίπλωμα και αμάξι γιοκ! με τι λεφτά να αγόραζα καινούριο; οπότε βρήκα ένα μικρούλι και πολύ φθηνό και με την βοήθεια των γονιών μου το αγόρασα! -τέλος παρένθεσης-
Ξεκινήσαμε που λέτε από Καβάλα και φθάνοντας Θεσσαλονίκη ένιωσα τόση χαρά βρε παιδιά! Τόση συγκίνηση! Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό το αίσθημα που νιώθω όποτε είμαι εδώ! Νιώθω ήρεμη, χαλλλαρη! Έφυγαν τα νεύρα και όλα!
Μπαίνοντας στο σπίτι όμως αναρωτήθηκα πως θα τα καταφέρω να μετακομίσω από εδώ; πώς θα το πάρω απόφαση; ουυυφφφ! το σπιτάκι μου! τόσες αναμνήσεις! 5 χρόνια είναι αυτά!
Ο Γιώργος μου λέει ότι ξεκινάει ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή μας, κλείνουμε αυτό το "φοιτητικό" και προχωράμε μπροστά, σε καλύτερα πράγματα, θα κάνουμε υπομονή για λίγο καιρό στο πατρικό σου και τελειώνοντας το στρατό θα βρούμε ένα καινούριο σπίτι να νοικιάσουμε και μακάρι να το αγαπήσεις και εκείνο όσο αυτό. Έχει τόσο δίκιο στα λόγια του και προσπαθώ να το δω έτσι το πράγμα αλλά όσο θετικά και αν το σκέφτομαι μια στεναχώρια την έχω. Τέλος πάντων, όλα καλά θα πάνε μωρέ! άντε! συγκινήθηκα πάλι η μουρλή!