Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

Call me Valentine



Λοιπόν που λέτε φίλοι μου σήμερα είναι του Αγίου Βαλεντίνου. Τώρα θα μου πείτε "who cares?" Για να είμαι ειλικρινής ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων που δεν είναι fan αυτής τη γιορτής. Μάλιστα είχα πει ότι δεν θα κάνω καν σχετική ανάρτηση για τον παλιοβαλεντίνο, ...ΑΛΛΑ δεν μπόρεσα να το αποφύγω. Έπεσα πάνω στην εικόνα αυτή που στολίζει την ανάρτηση μου την οποία την βρήκα εδώ και δεν μπορούσα να μην σχολιάσω.
Η εικόνα με αντιπροσωπεύει στο 100% των σκέψεων μου. Δεν χρειάζεται να είναι 14 Φεβρουαρίου για να δείξεις την αγάπη σου στον σύντροφο σου. Η αγάπη εκφράζεται κάθε μέρα, με ένα φιλί, ένα χάδι, μια αγκαλιά... Τα αρκουδάκια, τα σοκολατάκια και όλα τα σχετικά αφήστε τα στους έφηβους, νομίζω ότι είναι οι μόνοι που δικαιολογούνται να τα αγοράζουν όλα αυτά. Άλλωστε και οι μαγαζάτορες κλέφτες θα γίνουν;
Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που είμαστε μακριά με τον Γιώργο. Τις προηγούμενες χρονιές πάντα του έλεγα πως δεν χρειάζεται να ανταλλάξουμε δώρα "Θα κάνω το αγαπημένο σου γλυκό και εσύ φέρε κόκκινο κρασί". Έτσι απλά και ήρεμα περνούσαμε σούπερ!
Τέλος για να κλείσω.. στο facebook κυκλοφορεί το παρακάτω status που μ άρεσε πολύ!
Τι δεν θέλω για του Αγίου Βαλεντίνου…................Ηλίθια γιορτή αλλά αν επιμένεις να τη γιορτάσουμε...... δεν θέλω κεριά.......... δεν θέλω σοκολατάκια καρδούλες..... δεν θέλω κόκκινα εσώρουχα........ δεν θέλω τίποτα κόκκινο................. Ο έρωτας δεν είναι κόκκινος είναι διάφανος..... Δεν θέλω να με πας «στα καλύτερα», δεν θέλω να χτενίζομαι με τις ώρες.

Θέλω να έρθεις να με πάρεις με το αυτοκίνητο........ να μου ανοίξεις την πόρτα ενώ κάθεσαι στη θέση σου και να έχεις βάλει το cd που μ’ αρέσει.......... Να μου χαμογελάσεις μόνο και να φύγουμε χωρίς να ξέρω για πού................. Θέλω να βρέχει και να με ακολουθείς με το αυτοκίνητο ενώ σέρνω τα τακούνια μου στη βροχή, νύχτα, για να μη με πειράξει κανείς....... Θέλω ένα φιλί στο κέντρο της πλατείας .......... Θέλω τις σιωπές σου..... δεν θέλω ερωτικές εξομολογήσεις........ μην παιδεύεσαι.......... Θέλω να φορέσω το πουκάμισό σου........ όχι το πιο σέξυ μου φόρεμα........... Θέλω να μου πεις «ανυπομονούσα»............ όχι «χρόνια πολλά, μωρό μου!» (δεν έχω γενέθλια!).......
Θέλω όλα αυτά, χωρίς να πρέπει να περιμένω μέχρι να έρθει «η μέρα»....... Δεν υπάρχει μέρα....... Δεν υπάρχουν μέρες......... Δεν θυμάμαι να σου περιγράψω, κανένα μου 24ωρο απ’ την αρχή ως το τέλος........ Θυμάμαι όμως στιγμές τους......

8 σχόλια:

  1. Να σου πω τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, ένα κουτί σοκολατάκια σε οποιοδήποτε σχήμα δεν θα με χάλαγε καθόλου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Ο έρωτας δεν είναι κόκκινος είναι διάφανος".
    Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Δηλαδή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί πρέπει τα αισθήματα να τα συνδυάζουμε με κάποιο χρώμα; π.χ. το μίσος με το κίτρινο.. το πένθος με το μαύρο και τον έρωτα με το κόκκινο;

      Διαγραφή
    2. Υποθέτω για να παίρνουν κάποιο σχήμα. Αλλιώς κυλάν και χάνονται, γλυστράν και πέφτουν. Υποθέτω...

      Διαγραφή
    3. χχμμ δεν σε πιάνω και πολύ... χιχιχι :P

      Διαγραφή
  3. Σου ειπα και ως απαντηση στο σχολιο σου σε μενα.
    Θα ερθει το παιδι με αδεια και θα γιορτασετε τον βαλεντινο ετεροχρονισμενα. και τι εγινε;
    φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Coulita μου νομίζω με παρεξήγησες, Με είδες καλή μου να γκρινιάζω πουθενά που δεν γιόρτασα τον Βαλεντίνο;; Θα γιορτάσω άλλο Βαλεντίνο εγώ σε μια βδομάδα!! Μέχρι και οι γείτονες θα ανάψουν τσιγάρο χαχαχαχα φιλούρες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή